پرسش :
سؤالاتی از شما استاد بزرگوار داشتم. الف) اينكه همان طور كه مستحضر هستيد خشم و عصبانيّت يكی از امراض روحی است كه انسان به آن مبتلا میشود و اين بيماری روحی در بعضی مواقع باعث بی احترامی به بزرگترها و انجام يک نوع گناه میشود، شما برای مبارزه با اين بيماری روحی و زدودن و پاک كردن آن از روح در مراحل تزكيه نفس چه راهی را پيشنهاد میكنيد؟ ب) اينكه غيبت يكی ديگر از امراض بسيار بد روحی است و در آيات و روايات هم به دوری از آن تأكيد مكرّر شده است و اين قدر اين مرض روحی بد است كه شنيدن آن نيز مانند انجام آن گنا است، شما استاد بزرگوار برای پاک كردن اين مرض روحی مرا راهنمايی كنيد.
پاسخ :
بايد خشم و غضب خود را در موقع طغيان فرو نشانيد كه به آن «كظم غيظ» میگويند تا كم كم آن را مهار كرد و بايد مواظبت از زبان نمود تا كم كم آن هم ملكه شود.
منبع: almazaheri.ir
بايد خشم و غضب خود را در موقع طغيان فرو نشانيد كه به آن «كظم غيظ» میگويند تا كم كم آن را مهار كرد و بايد مواظبت از زبان نمود تا كم كم آن هم ملكه شود.
منبع: almazaheri.ir
تازه های پرسش و پاسخ
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}