پرسش :

ساکنين شهرکى بعد از تحويل گرفتن خانه‌‏هاى خود، در آن شهرک قصد توطّن نموده‏‌اند ولى چون مسافت محلّ کارشان از شهرک بيش از مسافت شرعى مى‏‌باشد و بايد هر روزه اين مسير را طى نمايند، بعد از قصد توطّن حتى به مدّت ده روز هم در محلّ سکونت خود اقامت نکرده‏‌اند و دائما مسير بين منزل و محلّ کار را روزانه مى‏پيمايند؛ با توجه به اين که بعد از قصد توطن بايد مدت 6 ماه در محلّ، اقامت دائم نمايند، نماز و روزه اهالى اين شهرک چگونه است؟


پاسخ :
ماندن شش ماه در صدق وطن شرط نيست، چنانچه قصد ماندن هميشه در محلّ سکونت کرده‏‌اند و در آنجا مدّتى مانده‏‌اند که عرفا گفته شود ساکن آنجا هستند، محل مزبور وطن آن‌ها محسوب مى‌‌‏شود و در غير اين صورت در آن حکم مسافر دارند و در هر صورت در بين راه و محل کار بايد نماز را شکسته بخوانند.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج‏1، ص258