پرسش :

این جانب 3 دانگ و 3 ربع دانگ مشاع از شش دانگ باقیمانده کاروانسراى مورد مالکیت خود را که السّاعه هم متصرف و محل ارتزاق روزمره‏ این جانب و عائله‌‏ام مى‌‏‌باشد، طبق وقفنامه جهت مسجد یا حمام و یا سایر امور عام المنفعه وقف مؤبّد کردم و مقرّر شد که حاکم شرع دادگاه با مشورت و صلاحدید امام جمعه به نحو احسن از آن استفاده نماید و قید شد که خودم مادام الحیات حق نظارت داشته باشم، صیغه جارى شد ولى مورد وقف تحویل حاکم شرع و امام جمعه داده نشد و چون به موضوع و آینده وقف بر اثر بیسوادى و کهولت سن مطّلع و واقف نبودم ناآگاهانه وقفنامه را انگشت و مهر زده، با گذشت اندک زمان از عمل خود نادم و پشیمان شدم بدین سبب اعلام ندامت و ابطال وقفنامه را از مراجع مذکور خواسته‏ام، ولى توجّهى نفرموده‌‏اند. البته مورد وقف را هم کما کان تحویل نداده و در تصرفم مى‌‏‌باشد و امور زندگیم از همین محل تأمین مى‏‌شود و راضى به تحویل وقف نیستم تمنّا دارم نظر و فتواى حضرت امام را در ذیل این ورقه مرقوم فرمایید.

پاسخ :
تنها خواندن صیغه وقف و ثبت در دفتر کافى براى تمامیت وقف نیست. و تا عین موقوفه تسلیم جهت وقف نشده، واقف مى‏‌تواند برگردد.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج‏2، ص341