پرسش :
زنى یک بار شوهر کرده و از آن شوهر صدماتى دیده و با زحمت زیاد توانسته از وى جدا شود، لذا تصمیم مىگیرد که اگر بخواهد شوهر کند موقع اجراء صیغه نکاح از وى وکالت مطلق در طلاق بگیرد، و بر همین اساس با مرد دیگرى ازدواج مىکند، ولى عاقد در موقع اجراى صیغه، وکالت مزبور را ذکر نمىکند، زن اطمینان داشته که این وکالت به او داده شده، لذا از شوهر دوّم خود تمکین مىکند ولى بعد از مدّت کوتاهى بین این زن و شوهر دوّمش اختلاف بروز مىکند، موقعى که زن در مقام طلاق خود بر مىآید متوجّه مىشود که این شرط در قباله نکاحیه ذکر نشده، به دادگاه رجوع مىکند و شوهر دوّم حاضر نمىشود که وى را طلاق دهد، زن مىگوید که رضاى من به این نکاح به طور مطلق نبوده بلکه مشروط به این بوده که شوهرم وکالت در طلاق به من بدهد، و چون اجازه وکالت به من داده نشده راضى نبوده و نیستم، آیا در این صورت این نکاح صحیح است؛ چون رضایت زوجین شرط است و رضایت زن مقید به وکالت در امر طلاق بوده که رعایت نشده؟
پاسخ :
ازدواج مزبور محکوم به صحّت است مگر آن که زوجه اثبات نماید که در وکالت در اجراى عقد شرط مزبور را قید نموده و وکیل تخلّف کرده است.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج3، ص93
ازدواج مزبور محکوم به صحّت است مگر آن که زوجه اثبات نماید که در وکالت در اجراى عقد شرط مزبور را قید نموده و وکیل تخلّف کرده است.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج3، ص93
تازه های پرسش و پاسخ
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}