همه مراجع: در دین اسلام براى مهریه، حد معینى بطور لزوم معین نشده است؛ بلکه بر اساس توافق و رضایت زن و شوهر انجام مى گیرد. اما مستحب است مقدار آن از مهر السنه (پانصد درهم) بیشتر نگردد و نیز کمترین مقدار آن طورى باشد که در نظر عرف داراى ارزش باشد.[1]
 
پی‌نوشت‌:
[1]. امام، تحریر الوسیله، ج 2، المهر، م 1؛ وحید، منهاج الصالحین، ج 3، المهر، م 1350؛ تبریزى، منهاج الصالحین، ج 2، 1350؛ سیستانى، منهاج الصالحین، ج 3، م 287 و 286؛ صافى، هدایة العباد، ج 2، المهر، م 1؛ مکارم، استفتائات، ج 2، س 989 و دفتر: فاضل، بهجت، خامنه اى، نورى.
 
منبع: مجموعه پرسش‌ها و پاسخ‌هاى دانشجویى؛ دفتر بیست و یکم (احکام ازدواج، مطابق با نظر ده تن از مراجع عظام)، سید مجتبى حسینى، قم: دفتر نشر معارف، 1385.
 
مطالب مرتبط:

اگر زن مهریه خود را از شوهر مطالبه کند، وظیفه او چیست؟

آیا زن بعد از اجراى عقد ازدواج، مى تواند مهریه خود را مطالبه کند؟

اگر مرد هنگام اجراى عقد ازدواج، مهریه اى را قرار دهد که مى داند قدرت پرداخت آن را ندارد؛ آیا این عقد باطل است؟

اگر مردى قصد پرداختن مهریه همسرش را نداشته باشد، آیا این عقد آنها باطل است؟

اگر در عقد ازدواج مهریه ذکر نشود، آیا عقد باطل است؟

تعیین مهریه حق چه کسى است؟ آیا حق دختر است یا پدر و مادر؟

دختر باکره رشیده اى که پدرش فوت کرده، اجازه چه کسى براى عقد او لازم است؟