پرسش :

با توجه به اینکه پیاده‌روی موجب خودآزاری و مشقت است، آیا پیاده‌روی اربعین، از نظر اسلام، مشروع است؟


پاسخ :
در این شبهه، ادعا شده است که پیاده‌روی اربعین، یک نوع خودآزاری است و خودآزاری، در اسلام ممنوع است. از این‌رو خداوند متعال، راضی به این عمل نیست!

در پاسخ به این ادعا، باید گفت که ضرر بر دو نوع است:
1. ضرری که موجب مرگ، قطع عضو و امثال آن شود؛
2. ضرری که تا این حد نیست، گرچه اندکی سختی و رنج داشته باشد.

بی‌گمان پیاده‌روی برای زیارت امام حسین علیه السلام، از نوع اول نیست، بلکه اگر ضرری هم باشد، از نوع دوم است که همراه با مشقت و رنجی اندک است اما این رنج اندک، با منافع فراوانی که از این ناحیه نصیب مؤمنان می‌شود، قیاس شدنی نیست. بی شک این راهپیمایی بزرگ، افزون بر جنبه معنوی، سبب نشاط، تحرک و طراوت در انسان می‌شود.

اربعین در لغت به معنای چهلم است و در اصطلاح، به بیستم صفر سال ۶۱ هجری قمری، چهلمین روز شهادت امام حسین علیه السلام اطلاق می‌شود. گرامی‌داشت اربعین سالار شهیدان در میان شیعیان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. از دیدگاه بسیاری از صاحب‌نظران و مورخان شیعه و اهل سنت، مبنای تاریخی چنین بزرگداشتی، ورود اهل بیت علیهم السلام به کربلا در اولین اربعین حسینی و دفن سرهای مطهر شهیدان به‌ویژه سر مقدس امام حسین علیه السلام در کنار پیکرهای مطهر آنهاست.

منبع: کتاب چراغ هدایت، رحمت الله ضیایی و مجتبی باقری، نشر مؤسسه فرهنگی هنری مشعر

بیشتر بخوانید:
پیاده روی اربعین، سیره معصوم است یا رسم شیعه؟
آیا پیاده‌روی اربعین، اساس و ریشه‌ای در اسلام دارد؟ دلایل مشروعیت آن چیست؟
امام حسین علیه السلام با علم به شهادتشان چرا به سوی قتلگاه رفتند؟
گریه بر امام حسین علیه السلام که ۱۴۰۰ سال پیش به شهادت رسیده اند چه نفعی دارد؟