پرسش :

لطفاً تفسير و تحليل روشن و دقيقي از فرمايش حضرت امير در نهج‌البلاغه مبني بر اين كه: "از گفتن سخن حق و نظر دادن به عدل دريغ منماييد كه من در نزد خود برتر از آن نيستم كه خطا نكنم و از خطا در كردار خويش احساس امنيت ندارم، مگر آن كه خداوند مرا كفايت كند"، ارائه فرماييد.

پاسخ :
در این بیان نورانی حضرت توصیه می نماید که، انسان در هر حالی باید به دنبال بیان حق و رفتار کردن از روی عدل باشد، و در ادامه به این نکته اشاره می کنند که همۀ انسانها نیازمند به کمک و عنایت الهی هستند. این جمله منافات با معصوم بودن آن حضرت ندارد؛ زیرا حضرت می فرماید: من خودم شخصا و بدون تکیه بر پروردگارم از خطا، محفوظ نمی مانم، مگر آنكه خداوند مرا كفايت كند و ملکه عصمت و محفوظ بودن از خطا را به ما عنایت کند؛ و منظور از عصمت داشتن پیامبران و ائمه این نیست که آنان بدون تکیه و کمک از سوی خدا معصوم هستند بلکه خداوند برای تثبیت حجت خود به آنان عصمت را عنایت می کند.

منبع: http://farsi.islamquest.net