پرسش :

آنچه در قرآن به نام غفلت از آن ياد شده به لحاظ رواني چه حالتي است؟

پاسخ :
انسان مي‌تواند در صحنه تزاحم اميال تماشاچي باشد و هر وقت به اقتضاي عوامل طبيعي و اجتماعي، يك ميل غالب شد، به دنبال آن راه بيفتد يا مي‌تواند خود با فعاليت فكري و ارادي‌اش نقش تعيين كننده و ترجيح دهنده را به عهده بگيرد و حتي گاهي از ارضاي خواستهاي نيرومند طبيعي‌اش خودداري كند؛ در صورت اول، تسليم غرايز كور و كر شده و هم چون كاهي خود را به دست طوفان يا سيل سپرده و در واقع، از انسانيت استعفا داده است و به عبارت ديگر، نيروهاي ويژه انسان را مهمل گذاشته است. اين حالت، در زبان قرآن، غفلت ناميده مي‌شود، غفلتي كه آدمي را از چهارپايان هم كم ارزشتر و گمراهتر مي‌سازد:
اولئك كالانعام بل هم اضل اولئك هم الغافلون.
ايشان مانند چهارپايان، بلكه گمراهتر از آنهايند.
eporsesh.com