پرسش :

در آيه «وَمَنْْ يُشْرِكْ بِاللّهِ فَكَاَ نَّما خَرّ مِنَ الَّسّماءِ...» چه تشبيهاتي وجود دارد؟

پاسخ :
در اين آيه شريفه ، توحيد تشبيه به آسمان و شرك تشبيه به سقوط از آسمان داراي خورشيد، ماه و ستارگان شده است و اينها منبع نور و روشنايي و بركت هستند علاوه بر اين كه خود آسمان از زيبايي خاص و عظمت خيره كننده‏اي برخوردار است. بنابراين «توحيد» مركز نور و عظمت خداست و براي موحدّين بركت و روشنايي به ارمغان مي آورد و شرك همانند سقوط از آسمان توحيد است. با توجّه به اين مقدّمه، آيه شريفه مي‏فرمايد كساني كه يكتايي و بي‏همتايي خداوند يگانه را نپذيرند و براي خداوند شريك بگيرند و از صفّ موحدّين جارج شوند، گويا از آسمان به سوي زمين سقوط كرده‏اند و مسلّم و طبيعي است كه چنين انساني، از چنگال مرگ نجات نخواهد يافت.
eporsesh.com