پرسش :

این جانبه فرزانه، مدّت پنج سال است به عقد شخصى به نام اسماعیل درآمده ام. ایشان در این مدّت هیچ گونه سازشى با من نداشته، بلکه مرا بازیچه دست خود قرار داده است، به همین جهت در این مدّت فقط چند ماه در خانه ایشان بودم و بقیه مدّت را در منزل پدرم، بدون هیچ گونه خرج و مخارجى، بلاتکلیف مانده ام. ایشان نه حاضر است با من زندگى کند و نه حاضر است مرا طلاق بدهد و مرا از حقّ شرعى ام محروم نموده است. شکایت هم کرده ام و مدّت دو سال است که کارمان به دادگاه کشیده است; ولى به دلیل حیله بازى ایشان هنوز تکلیفم را مشخّص نکرده اند. ایشان یا در دادگاه حاضر نمى شود و یا وقتى که حاضر مى شود به خاطر این که مهریه ام را نپردازد، مى گوید: «من همسرم را مى خواهم» و به محض این که از دادگاه خارج مى شویم، همه چیز را زیر پا مى گذارد و مى گوید: «به هیچ وجه حاضر به زندگى با تو نیستم و تنها در صورتى که از مهریه ات بگذرى و جهیزیه ات را نیز به من ببخشى، حاضرم تو را طلاق بدهم» لطفاً به دو سؤال زیر پاسخ فرمایید: الف) تکلیف من چیست؟ ب) او نه حاضر به سازش و نه حاضر به طلاق بوده و با این وجود من بارها به منزل ایشان مراجعت کردم و سعى نمودم نگذارم زندگى ام از هم بپاشد و موجب آبروریزى شود، ولى او هیچ گونه اعتنایى نمى کند. آیا بنده در این صورت مستحقّ نفقه خواهم بود؟

پاسخ :
پاسخ از حضرت آیت اللَّه العظمى مکارم شیرازى (مدّ ظلّه العالى):
الف: طبق دستور قرآن یک نفر از طرف شما و یک نفر از طرف شوهرتان حَکم مى شود، تا درباره کار شما تصمیم بگیرند، هرگاه شوهر نه راضى به زندگى شود و نه راضى به طلاق، حاکم شرع مى تواند شما را در مقابل بذل مختصرى، طلاق خُلع بدهد و مهریه را از شوهرتان بگیرد.
ب: در فرض مسأله بالا، شما مستحقّ نفقه خواهید بود.
منبع: makarem.ir