تنبیه کودکان؛ آری یا خیر؟!
دروغ, کودکان, دروغ گویی کودکان, تخیلات کودکان, دروغ کودک, تنبیه کودک, تشویق کودک
یکی از شایع ترین علل دروغ گویی کودکان، ترس از تنبیه می باشد.
چکیده: آیا تنبیه کارآمد است؟ آیا تنبیه می تواند منجر به اصلاح رفتارهای نادرست کودک شود؟ در این نوشتار به کوتاه به پاسخ این سئوالات می پردازیم.
تعداد کلمات 627 / تخمین زمان مطالعه 3 دقیقه
تعداد کلمات 627 / تخمین زمان مطالعه 3 دقیقه
هشدار به والدین درباره تنبیه کودکان
برخی از والدین هنگامی که هیچ یک از موارد اصلاح رفتار و دروغ گویی های کودک فایده ای نداشته باشد، کودک را تنبیه می کنند تا او را از دروغگویی دور سازند. البته این روش چندان عملی نیست.
اسکینر بدلایلی استفاده از تنبیه در خاموش کردن یک رفتار نامطلوب را رد می کند که به ذکر آن می پردازیم:
اسکینر بدلایلی استفاده از تنبیه در خاموش کردن یک رفتار نامطلوب را رد می کند که به ذکر آن می پردازیم:
- تنبیه در دراز مدت بی اثر است : تنبیه تنها اثری ناپایدار بر جای می گذارد یعنی صرفا بطور موقت باعث می شود تا رفتار ظاهر نشود و هنگامی که دیگر تهدید تنبیه وجود نداشته باشد، باز هم بروز خواهد کرد. مثلا کودک در غیاب افرادی که او را تنبیه می کنند ممکن است به کودکان فحش بدهد، شیشه بشکند، با بزرگترها بی ادبانه رفتار کند و غیره. این کودک یاد گرفته که در حضور فرد تنبیه کننده این رفتار را ظاهر نسازد اما دلیلی نمی بیند که در غیاب عامل تنبیه کننده این رفتارها را انجام ندهد.
- تنبیه آثار هیجانی نامطلوبی به بار می آورد . فردی که تنبیه می شود می ترسد و این ترس به هر آنچه که هنگام تنبیه شدن او حضور دارند تعمیم می یابد. مثلا اگر کودک را در حمام خانه بفرستید که تنبیه شود، هر گاه برای حمام کردن او را به داخل حمام ببرید هیجان ترس را بروز خواهد داد.
- تنبیه به فرد نشان می دهد که چه کاری نکند نه اینکه چه کاری بکند - در مقایسه با تقویت کردن، تنبیه عملا هیچ گونه اطلاعی در اختیار ارگانیسم قرار نمی دهد. تقویت نشان می دهد رفتاری که کودک انجام داده، موثر بوده است. تنبیه غالبا می گوید که رفتار فرد موثر نبوده و نیاز به یادگیری بیشتری دارد، اما چیزی را به فرد یاد نمی دهد.
- تنبیه صدمه زدن به دیگران را توجیه می کند . این امر در مورد کودکان بیشتر صادق است زیرا وقتی کودکان تنبیه می شوند تنها چیزی که یاد می گیرند این است که در بعضی موقعیت ها صدمه زدن به دیگران جایز است.
- تنبیه نسبت به فرد تنبیه کننده پرخاشگری ایجاد می کند. تنبیه در شخص تنبیه شده پرخاشگری ایجاد می کند بطوری که ممکن است او به صورت کلامی یا جسمی به فرد تنبیه کننده حمله کند.
- تنبیه اغلب یک رفتار نامطلوب را جانشین رفتار نامطلوب دیگری می کند. کودکی که برای ریخت و پاش چیزها تنبیه می شود، یک بچه گریه کن از آب در می آید، درست مثل شخصی که به دلیل دزدی تنبیه می شود و در فرصت مناسب به جرایم سنگین تری دست می زند.
- استفاده از تنبیه در مقابل استفاده از پاداش یک روش کاملا ناکارآمد برای مادران در تربیت درست فرزندان شان است. شواهد نشان می دهند مادرانی که کودکان خود را برای مدفوع کردن در شلوار تنبیه می کردند فرزندانشان مبتلا به شب ادراری شدند. مادرانی که کودکان خود را برای وابسته بودن به دیگران تنبیه می کردند از مادرانی که کودکان خود را برای این کار تنبیه نمی کردند کودکان وابسته تری داشتند. تنبیه شدید بدنی با پرخاشگری شدید و مشکلات تغذیه کودکان همراه بود.
پس چرا تنبیه کاربردی چنین فراوان دارد؟
عمل تنبیه برای شخص تنبیه کننده، تقویت کننده است. بی تردید تنبیه شدید بلافاصله میل به انجام رفتار نامطلوب را کاهش می دهد. شکی نیست که این نتیجه دلیل استفاده فراوان از تنبیه است.[1]
منبع : «دروغ گویی کودکان (روش های اصلاح و درمان آن)»
نویسنده: عاطفه دبیری و مرضیه کاکوئی
منبع : «دروغ گویی کودکان (روش های اصلاح و درمان آن)»
نویسنده: عاطفه دبیری و مرضیه کاکوئی
بیشتر بخوانید :
روشهای جایگزین تنبیه بدنی در کودک
تنبیه صحیح و مناسب چگونه است؟
دروغگویی و علل آن در کودکان
هدف کودک از دروغ گفتن (بخش اول)
هدف کودک از دروغ گفتن (بخش دوم)
:پی نوشت
[1] . هرگنهان و السون، ۱۳۸۶.
[1] . هرگنهان و السون، ۱۳۸۶.
تازه های سبک زندگی
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}