ملیت : اسرائیل   -  قرن : 20 منبع : نخبگان خاور میانه

(نام قبلي: اسحاق يزيرنيتسکي Yzernizky) فارغ التحصيل حقوق، از جمله رهبران اصلي صهيونيسم سياسي و نيز سياستمدار اسراييلي، ت. 1915 در «روژينري» در شرق لهستان، تحصيلات دانشگاه ورشو (لهستان)، ودا. عبري بيت المقدس.

در سنين جواني عضو «جنش جوانان تجديدنظر طلب» (بيتار) در لهستان به رهبري ولاديمير ژابوتينسکي (رهبر تجديد نظر طالبان صهيونيسم)، مهاجرت به فلسطين 1935، عضو گروه «ايرگون زيواي ليومي» (ايتسِل) (تاسيس 1931) به عنوان يک گروه تندرو تروريستي 37، ارتقاء به سمت فرماندهي در سازمان ايرگون (فرمانده کل سازمان: مناخيم بگين در سال 1943-1948 که سازمان منحل شد)؛ پس از انشعاب در سازمان ايرگون، تشکيل سازمان جديد «لوهامي هروت يسراييل» (مبارزان آزادي اسرائيل) يا «لهي» و بعداً گروه «اشترن» و عضويت وي در اين سازمان (به رهبري آبراهام اشترن-يائير-، پايه گذار سازمان) 40؛ پس از کشته شدن اشترن (يائير) به دست پليس انگلستان: يکي از اعضاء رهبري سه نفره سازمان اشترن و مسئول فعاليت‌هاي سازماني و عملي آن 42-، دوبار دستگيري بوسيله مسئولين انگليسي حکومت قيمومت فلسطين در سالهاي 41 و 46 و در هر دوبار موفق به فرار از زندان شد، بازداشت و دستگيري دوم (46) بخاطر مسئوليت وي در بمب گذاري در «هتل پادشاه داود» انجام گرفت، پس از دومين فرار از اريتره (آفريقا) به جيبوتي (از طريق اتيوپي) و سپس به فرانسه عزيمت کرد، اخذ پناهندگي سياسي از فرانسه و اقامت در آنجا 46-48، بازگشت به فلسطين پس از اعلام تشکيل اسراييل ماه مه 48، ترور «کنت فولک برنادوت» و سرهنگ فرانسوي همکار وي در بيت المقدس بدست تروريستهاي صهيونيست در جريان ميانجيگري جنگ اول اعراب و اسراييل (48-49)، و سپس متهم به دست داشتن در ترور نماينده ويژه سازمان ملل (برنادوت) و صدور حکم دستگيري وي از سوي دولت انگلستان سپتامبر 48، شرکت در اولين انتخابات پارلماني اسراييل (کنست) و عدم کسب موفقيت در آن 49، عدم همکاري با رهبران جديد اسراييل بخاطر دوگانگي خط مشي‌هاي سياسي با آنان (به رهبري ديويد بن گوريون) و اشتغال به فعاليت‌هاي خصوصي و تجارتي (از جمله مديريت اج. سينماداران اسراييل) 48-55، اشتغال در فعاليت‌هاي جاسوسي در سازمان موساد (سازمان اطلاعات مرکزي اسراييل) و ارتقا به مسئوليت‌هاي رده بالاي سازمان 55-65، انجام ماموريت جاسوسي در پاريس در «عمليات داموکلس» بمنظور جلوگيري از همکاري دانشمندان اتمي آلماني با جمال عبدالناصر (رهبر مصر) در تلاش در راه توليد سلاحهاي هسته‌اي توسط مصر، ترک خدمت سازمان موساد 65، مديرکارخانه در شهرک «کفارسانا» و نيز انجام فعاليتهاي خصوصي و تجاري 65-70، در خلال دوران مذکور فعاليت‌هاي شخصي در جهت تسهيل و تسريع مهاجرت يهوديان شوروي به اسراييل 65-70، عضو در حزب «حيروت» (به رهبري مناخيم بگين) 70، عضو کت. اجرايي حزب حيروت (به پيشنهاد بگين) و رئيس بخش مهاجرت و سازماني حزب 70-، رئيس کت. اجرايي حزب حيروت 75-، و مجدداً 77-، نماينده کنست (دوره هشتم) از حزب حيروت و عضو کميته‌هاي دفاع، امور خارجه، و نظارت دولتي مجلس 73-، پس از پيروزي جناح ليکود رئيس و سخنگوي کنست 77-80، عدم قبول و راي موافق به قرارداد کمپ ديويد 78، وزير امور خارجه اسراييل 80-86، پس از استعفاي مناخيم بگين (نخست وزير و رهبر حزب ليکود)، نخست وزير و رهبر حزب ليکود 83-84، پس از ائتلاف با شيمون پرز (رهبر حزب کارگر) معاون نخست وزير و وزير امور خارجه 84-86، نخست وزير (دوره‌اي پس از ائتلاف مذکور) 86-88، مجدداً 88-90، و مجدداً پس از ائتلاف با احزاب مذهبي اسراييل 90-92، کناره گيري از فعاليت‌هاي سياسي و زندگي شخصي 92-.

 آثار:

«نقش اسراييل در تحول خاورميانه». فصلنامه فارين افيرز، ش 60 (بهار 1982)، «اسراييل در دهه 40». فصلنامه فارين افيرز، ش 66 (آمريکا و جهان 1987-1988).