ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : دانشمندان و بزرگان اصفهان (جلد اول)
سید محمّد على فرزند علاّمه جلیل آقا سید صدرالدین عاملى موسوى اصفهانى، از بزرگان و مفاخر علماى شیعه، و از جمله كسانى است كه قبل از رسیدن به سنّ بلوغ به درجه اجتهاد نائل شده، و اجتهادش مورد قبول و گواهى مجتهدین بزرگ قرار گرفته است، به طورى كه كتاب 1- البلاغ المبین در احكام صبیان و مجانین او را كه در سنّ دوازده سالگى تألیف نموده چون به نظر سیّد حجة الاسلام شفتى رسانید، فوق العاده مورد اعجاب و تحسین قرار گرفته، و سیّد اجتهاد مؤلّف آن را گواهى فرموده، و دختر خود را به حباله نكاح او درآورد. دیگر از تألیفات صاحب عنوان: 2- احیاء التقوى، در شرح دروس است كه ناتمام مانده 3- دیوان اشعار فارسى و عربى 4- العلائم فى شرح المراسم 5- منظومه‏اى در وقف كه در كتاب «معجم رجال الفكر و الادب» به او اشاره شده است. مادر صاحب عنوان: جان جان خاتون دختر شیخ جعفر كاشف الغطاء مى‏باشد كه در بقعه تكیه مادر شاهزاده در تخت فولاد مدفون مى‏باشد. صاحب عنوان در 18 ذی حجة الحرام سال 1274 به سن 35 سالگى در اصفهان وفات یافته، جنازه‏اش را به نجف برده، در آن ارض مقدّس مدفون ساختند. (تولدش: حدود 1239) از اشعار فارسى اوست: نقاش خواست نقش دهان ترا كشد از بس كه تنگ بود، بر او عرصه تنگ شد به استشاره رندان گسسته‏ام تسبیح بیار خوشه تا كى كه استخاره كنم خرمن حسن ترا روزى كه مى‏كردند جمع آفتاب از دامن یك خوشه چین افتاده بود