ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : دانشمندان و بزرگان اصفهان (جلد اول)
فرزند سید علاء الدین حسین خلیفه سلطان است. مادرش دختر شاه عباس صفوى است. در سال 1038 متولّد، و در 1098 وفات یافته است. مشارالیه در سنّ سه سالگى (سال سوّم سلطنت شاه صفى) به دستور شاه صفى كور شد، و با وجود این، تحصیل علم و دانش نموده و در جمیع علوم و فضائل بر امثال و اقران خویش فائق گردیده است. در كتاب مقتبس الاثر(299:2) گوید: به ابن الخلیفه مشهور است. در هر صورت، عالم فاضل و فقیه محدّث اصولى بوده، كتب زیر از تألیفات اوست: 1- حاشیه بر كتاب روضه [البهیّة] تا مبحث تیمم 2- حاشیه‏اى بر مدارك - حاشیه بر شرح لمعه تا آخر طهارت در كتاب الذریعه(90:6 و 196) پس از آن كه نام تألیفات او را ذكر مى‏كند از قول قزوینى در تتیمم امل الآمل فرماید: یظهر منه قوة فكره و دقة نظره صاحب عنوان هفت فرزند پسر داشته كه عبارتند از: 1- میرزا جمال الدین محمّد 2- میرزا معین الدین محمّد 3- میرزا معزالدین محمّد 4- میرزا سیّد محمد 5- میرزا كمال الدین حسین 6- میرزا محمّد حسین 7- میرزا فضل اللَّه.