ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : دانشمندان و بزرگان اصفهان (جلد اول)
ابوبكر محمد بن حسن بن فورك (بر وزن دوزخ) ادیب متكلم اسولى، واعظ نحوى مدتى در عراق به مذهب اشعرى تدریس مى‏نموده سپس به رى مهاجرت كرده و بر حسب خواهش مردم نیشابور بدانجا رفته و ساكن شده و جهت او مدرسه و خانقاهى بنا كردند. بالاخره به سال 406 وفات یافته، و علت آن را مسموم شدن در مراجعت از غزنه نوشته‏اند و پس از فوت در حیره مدفون گردیده و قبرش معروف است. تعداد تألیفاتش را در اصول دین و اصول فقه و معانى قرآن حدود یكصد جلد نوشته‏اند. از كلمات اوست كه گوید: گرفتارى عیال نتیجه متابعت شهوات حلال است پس چه گمان مى‏كنى در پیروى از شهوات حرام؟