ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : دانشمندان و بزرگان اصفهان (جلد اول)
فرزند محمّد حسن بن محمّد على بن میزا عبداللَّه تفرشى حسینى. عالم فاضل، و فقیه كامل پدرش از فحول علماى تنجیم بوده، و جدّش میرزا محمّد على نیز از فضلا و منجمّین، و همشیره ی میر محمّد صادق خاتون آبادى منجّم [را داشته]است. در المآثر و الآثار درباره او [میرمحمد صادق]گوید: در علم اختر شمارى و ستاره‏شناسى از اعاجیب وقت بود، و در غالب علوم از فقه و اصول و نجوم استاد بوده. میرزا محمّد على منجّم از شیراز به اصفهان آمده، و در روز 4 جمادی الثانی 1282 وفات یافته، و در جلو تکیه ی مادر شاهزاده مدفون گردید. بعد از او میرزا محمّد حسن منصب منجّم باشى گرى مفتخر شده، و از آثارش رساله‏اى است در طالع و احكام میرزا یوسف آشتیانى مستوفى الممالك، و در سال 1298 وفات یافته، و منصب منجّم باشى گرى و ملاّ به فرزند او صاحب عنوان رسیده است. وى فاضل و عالم و فقیه بوده، و در اصفهان مصدر امور شرعى و عرفى بوده، در روز 5 شنبه 11 ربیع الثانى سال 1331 وفات یافته، در بقعه ی تكیه ی میرزا ابوالمعالى مدفون شد. از آثارش كتاب دفتر تقویم است.