ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : دانشمندان و بزرگان اصفهان (جلد اول)
عالم فاضل محقّق جیل زاهد عابد، افقه و اتقى و اكمل اولاد حاج سید محمّد باقر حجة الاسلام شفتى است. در 7-1228 متولّد شده، و در شب آخر ماه جمادى الثانیه سال 1290 در کرند وفات یافته، جنازه به نجف اشرف منتقل گردیده و در دالان قبلى مقابل قبر شیخ انصارى مدفون گردید. در اصفهان نزد پدر و دیگران تحصیل نموده، و در نجف از شاگردان شیخ محمّد حسن صاحب جواهر بوده است، و پس از وفات پدر از نجف به ایران مراجعت نموده و مورد توّجه عموم طبقت بوده، و از دنیا و مردم آن، بالاخص امر و بزرگان، اعراض كلّى داشته، به طورى كه مى‏گویند: در جهات زهد و تقوى بر پدر خویش مقدّم بوده، در صورتى كه پدر بزرگوارش ازهد و اعبد اهل زمان بوده است. از آثار خیریّه او احداث و اجراى آب فرات است به نجف اشرف كه در سال 1288 انجام یافته، و تاریخ آن: «اشرب الماء الفرات» مى‏باشد. كتب زیر از آثار اوست: 1- رساله‏اى در تجوید 2- شرح زیارات عاشوراء 3- شرح بر شرایع (فقه استدلالى) یك دوره كامل 4- كتابى در رجال 5- كتابى در غیبت 6- مناسك حج 7- مناقب الائمّة یا منتخب المناقب؛ و غیره. در تاریخ اصفهان و رى در وقایع سال وفات سیّد صاحب عنوان فرماید: وفات ابوذر ثانى در منزل كرند... سیّد در حسن خط هم مرتبه ی اعلى را دارا بود، انتهى. كتیبه ی دور بقعه سیّد حجة الاسلام به خطّ ایشان است. در المآثر و الآثار درباره ی او گوید: در فقاهت و اجتهاد و ورع و زهد و تقوى، مسلّم مسلمین بود، در تنظیم شعر نیز قدرتى داشت.