ملیت :  ایرانی   -  قرن : 12 منبع : دانشمندان و بزرگان اصفهان (جلد اول)
ابن میر عبدالحسیب بن میر سید احمد عاملى اصفهانى. شرح حال پدر و جدّ او در صفحات قبل این كتاب مذكور گردید. صاحب عنوان از دانشمندان و علماى متبحّر زمان خود بوده، در بیشتر علوم از عقلى و نقلى مهارت داشته. وفات او را حزین در سال 1133، و در الذریعه (3: 355) بسال 1145 مى‏نویسد. مدفنش در مقبره ی مخصوص در قبرستان قریه ی ورنوسفادران از قرا ثلاثه ی سده ماربین معروف است. كتب زیر از تألیفات اوست: 1- اشرف المناقب، در 1102 به نام شاه سلیمان صفرى تألیف كرده است 2- حاشیه بر قبسات 3- حاشیه بر شرح مختصر عضدى 4- شرح مشیخه ی تهذیب الحدیث، معروف به رجال سید محمّد اشرف 5- ترجمه ی الفیّه ی ابن مالك به نظم 6- فضائل السادات كه معروف‏ترین تألیف اوست. در ریحانة الادب گوید: كتابى بزرگ و كثیر الفوائد، و از كثرت احاطه و تتبّع مؤلّف خود حاكى است. كتاب به نام شاه سلطان حسین صفوى تألیف شده، و همان اشرف المناقب است كه مطالبى بر آن افزوده است. 7- علاقة التجرید، شرح فارسى بر تجرید العقاید خواجه ی طوسى 8- المنهاج الصفوى. وى را دو نفر فرنز است به نام میر محمّد حفیظ و میر مرتضى، هر دو از علما و فضلاى زمان خود بوده، و اولاد اوّلى در سده ی ماربین، و فرزندان دوّمى در نجف آباد ساكن، و هر دو به نام میر دامادى مشهور مى‏باشند وفات صاحب عنوان در 1160 روی داده، قبرش در سده ی ماربین. سید محمّد باقر فرزند سید مرتضى، اول كسى است كه از این سلسله كه به نجف آباد مهاجرت نموده است. وى نیز عالم فاضل، و ادب كامل بوده است.