بابا رکن الدین

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 8 منبع : دانشمندان و بزرگان اصفهان (جلد اول)

مسعود بن عبداللَّه انصارى بیضاوى فارسى. عارف مشهور، برخى از بزرگان مانند: شیخ بهائى و (مولى محمّد تقى) و مجلسى، و حاجى كلباسى درباره او اعتقاد داشته و وى را به جلالت قدر مى‏ستوده‏اند. حتّى در تذكرة القبور و برخى مواضع دیگر از شیخ بهائى مكاشفه‏اى در جلالت قدر او نقل مى‏كنند. در روز یك شنبه 26 ربیع الاول سال 769 وفات یافته، و در ایوان بقعه ی تكیه ی معروف به بابا ركن الدین مدفون گردید. گویند بابا بیات استاد و پیر طریقت او بوده است. هیچ یك از قبور واقعه در تخت فولاد از نظر تاریخ (قبور تاریخ دار) به قدمت قبر بابا ركن الدین نمى‏رسد و به همین لحاظ، در عهد صفویّه و بعد از آن، از تخت فولاد به مزار بابا ركن الدین تعبیر مى‏شود، و پل خواجو را نیز پل بابا ركن الدین گویند. گنبد مقبره ی او از آثار باستانى اصفهان و موّرخ به سال 1039 هجرى مى‏باشد.