ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : دانشمندان و بزرگان اصفهان (جلد اول)
فرزند رجب على اصلاً از اهالى جوشقان است، پدرش به قصبه در منتقل گردیده و صاحب عنوان در آنجا متولّد گردیده. عالم فاضل، و فقیه جامع و حكیم زاهد بوده، در اصفهان تحصیل نموده تا به مقام اجتهاد رسیده، عمرى به عزّت و قناعت و زهد گذرانیده، و تا اواخر عمر، لباس دهاتى خود را عوض ننموده و با كلاه بوده است، لكن در سالهاى آخر عمر به اصرار جمعى از علما معمّم شده است. در مدرسه نیم آورد تدریس و در مسجد نو بازار حجره داشته. كتاب‏هاى چندى تألیف نموده است كه از آن جمله است: 1- یك دوره فقه استدلالى فارسى 2- مناسك حج، عربى استدلالى و مفصّل. در ربیع الاول سال 1336 وفات یافته، در تكیه ملك مدفون گردید. مرحوم انصارى در تاریخ وفاتش گوید: فقیه در حسن آن درّ یكتا كه زندى گفت بر ابر و به مرّیخ صدف بشكست و جست و جابرى گفت (غیاب الكوكب الدرّى) به تاریخ