ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : دانشمندان و بزرگان اصفهان (جلد اول)
فرزند محمد اسماعیل بن محمد ربیع. عالم فاضل زاهد متقى، از علماى پرهیزكار كه به زهد و تقوا معروف خاص و عام، و مورد وثوق و احترام كلیه‏ى طبقات بود. در اصفهان خدمت جمعى از اكابر درس خوانده، و مراتب عرفان را خدمت حاج محمد جواد عارف بیدآبادى تكمیل نموده، و سال‏ها به ریاضت و تصفیه‏ى باطن گذرانیده، تا جامع مراتب صورى و مقامات معنوى شد. الحق ملكى بود به صورت بشر. در مسجد در كوشك امامت و در مدرسه آن تدریس مى‏نمود. از طرف مرحوم آیة الله آقاابوالحسن اصفهانى نماینده‏ى تام الاختیار بود. در شب جمعه دوم صفر سال 1368 به سن متجاوز از هفتاد وفات یافته، در یكى از حجرات تكیه‏ى كازرونى مدفون گردید. از آثار ایشان حواشى مختصرى بر تذكرة القبور است. تذكر: در این اطاق چند نفر از فضلا و دانشمندان معروف اصفهان مدفون مى‏باشند كه ذیلا به نام آنها اشاره مى‏شود: 1 - آقا میرزا محمد باقر فقیه ایمانى