طاهر اصفهانی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : دانشمندان و بزرگان اصفهان (جلد دوم)

معروف به دیباچه نگار. فاضل ادیب و شاعر مترسل از سلسله‏ى مشایخ بیدآباد كه نسب آنان به شیخ زاهد گیلانى مى‏پیوندد مى‏باشد. در 10 ذى حجه 1224 در اصفهان متولد شده، و مقدمات علوم را در این شهر آموخته، به طهران رفته، و مورد نظر بزرگان واقع شده. كتاب «گنج شایگان» را در تراجم شعراى مادح میرزا آقا خان نورى جمع‏آورى نموده، و در آن از 48 شاعر نام مى‏برد. تاریخ اتمام آن (آكنده شده به درج گهر گنج شایگان 1273) مى‏باشد. وى را دیوان اشعار است به عربى و فارسى، و در آن «شعرى» تخلص مى‏كند. وفاتش را در 1270 نوشته‏اند و یقینا اشتباه است، لیكن دانشمند محقق آقاى آقامیرزا محمد على معلم در كتاب «نمونه‏ى مختصر المكارم» آن را در 1275 نوشته‏اند، و این تاریخ به یقین نزدیكتر است. جد اعلاى ایشان شیخ محمد حسن [بن شیخ عبدالله گیلانى] عالم و عارف بوده و او را محمد حسن خان قاجار به اصفهان آورده، و منصب قضاوت بدو داده، كه تا این اواخر قضاوت اصفهان در سلسله‏ى ایشان باقى بود. برادرش: شیخ محمد صالح، عالم و فاضل بوده، در مدرسه‏ى دارالفنون تدریس، و در مسجد آنجا امامت مى‏نموده، و در طهران فوت شده است.