ملیت :  ایرانی   -  قرن : 6 منبع : دانشمندان و بزرگان اصفهان (جلد دوم)
ابوعبدالله محمدبن صفى‏الدین ابى الفرج محمدبن حامدبن محمد [بن عبدالله] بن على بن محمود كاتب اصفهانى. ادیب كاتب، و فقیه شافعى، معروف به [كاتب اصفهانى، عماد كاتب و] ابن اخى عزیز، در شعبان 519 در اصفهان متولد، و در اصفهان و بغداد تحصیل نموده، سال‏ها در نظامیه‏ى بغداد به كسب علوم پرداخته، در شام به وزارت صلاح‏الدین ایوبى رسیده، سرانجام در دوشنبه غره‏ى رمضان سال 597 وفات یافته، در دمشق مدفون گردیده. كتب زیر از اوست: 1 - البرق الشامى، در تاریخ، در 7 مجلد 2 - خریدة القصر و جریدة اهل العصر، معروف‏ترین تألیفات او در 10 مجلد 3 - دیوان رباعى 4 - دیوان الرسائل 5 - دیوان شعر، در چهار مجلد 6 - زبدة النصرة، در پاریس و لندن چاپ شده است 7 - السیل على الذیل، شرح تاریخ بداد 8 - عتبى الزمان 9 - الفتح القسى فى الفتح القدسى، دو جلد 10 - نحلة الرحلة 11 - نصرة العترة، در تاریخ سلجوقى؛ و غیره.