ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : دانشمندان و بزرگان اصفهان (جلد دوم)
فرزند شیخ مفید، از سلسله‏ى مشایخ بیدآباد. عالم فاضل فقیه زاهد حكیم فیلسوف ادیب. از شاگردان: آخوند كاشى، و جهانگیرخان قشقائى، و آقا ضیاءالدین درى، و حاج ملا جواد آدینه‏اى، و سید حسن مشكان طبسى، و میرزا سید محمد حكیم باشى، و آخوند ملا حسین فشاركى، و حاج میر محمد صادق مدرس خاتون آبادى، و آقا میر محمد تقى مدرس، و آقا سید محمد باقر درچه‏اى. و در طهران مدتى به درس حاج شیخ فضل‏الله مجتهد نورى شهید، و میرزا حسن حكیم كرمانشاهى؛ و در مشهد به درس حاج آقا بزرگ حكیم حاضر شده، و پس از آن كه در كلیه‏ى فنون از طب و ریاضى و فقه و اصول و بالاخص حكمت به مقام عالى رسید. در اصفهان ساكن، و حدود مدت چهل سال در مدرسه‏ى صدر به تدریس حكمت و فقه و اصول پرداخت، و جمعى كثیر از افاضل طلاب به درس او حاضر شده، مستفیض مى‏شدند؛ و در این اواخر تدریس حكمت در اصفهان بلكه ایران به ایشان منحصر بود. مرحوم حاج شیخ محمود مفید بر عموم حكما از لحاظ فقاهت مقدم بود، یعنى حكیم و فقیه، و از مدرسین حكمت و فقه به شمار مى‏رفت. كتب ریاضى قدیم از خلاصة الحساب و تشریح الافلاك و شرح هندسه‏ى اقلیدس و چغمینى و دیگر كتب را به خوبى تدریس مى‏نمود، و از لحاظ فضایل اخلاقى و زهد و قناعت و اعراض از مردم و عدم توجه به اغنیا بى‏نظیر بود. در حدود سال 1297 متولد، و در بعد از ظهر جمعه 11 شوال سال 1382 وفات یافته، جنازه روز شنبه با تجلیلات و تشییع عظیم به تخت فولاد منتقل گردید، در بقعه‏ى آقا محمد بیدآبادى مدفون گردید. ماده تاریخ وفاتش را ادیب فرزانه آقاى برنا گوید: برنا پى رحلتش به شمسى گفتا لقمان زمان و عهد خود بود مفید