ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 1355 ق). پزشك، نویسنده و شاعر. وى فرزند میرزا یوسف‏خان مستشارالدوله بود. تحصیلات خود را در رشته‏ى پزشكى در دانشگاه لندن به پایان رساند. پس از بازگشت به ایران جزو پزشكان دربار ناصرى درآمد و از ظلّ‏السلطان پسر ناصرالدین شاه لقب حكیم‏باشى گرفت. اما چون استبداد قاجار و وضع نامطلوب سیاسى و اجتماعى ایران را تاب تحمل نداشت، به فرانسه رفت و تا پایان عمر در پاریس به سر برد. وى مجموعه‏ى نفیسى از نسخ خطى فارسى گردآورى كرده بود كه پس از مرگ او توسط انتشاراتى «كواریچ» در لندن حراج شد. اثر وى: ترجمه‏ى «مثنوى» مولوى است از فارسى به فرانسه. دو مجموعه منتخب از اشعار آزاد به نامهاى «گلزار معرفت» و «صبح امید» جداگانه به فرانسه ترجمه و در 1906 و 1907 م در لیدن منتشر شده‏اند.