آصف آصفی هروی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(923 -853 ق)، شاعر. پدرش وزیر سلطان ابوسعید تیمورى بوده است و ظاهراً بنا بر سابقه‏اى كه به وزیران لقب آصف (وزیر حضرت سلیمان) مى‏دادند، كلمه‏ى «آصفى» را تخلص خویش قرار داده است. جد آصفى، علاءالدین على نیز در عهد امیر تیمور خدمت دیوانى مى‏كرده است. آصفى با امیرعلیشیر نوایى محشور بود و نزد شاهزاده میرزا بدیع‏الزمان تقرب داشت و خدمت سلطان حسین بایقرا را نیز دریافت. خواجه آصف غزل و قصیده را نیكو مى‏سرود و در رباعى و مثنوى نیز استادى داشت، و مثنویى نیز بر وزن «مخزن الاسرار» سروده است. «دیوان» اشعار او به اهتمام هادى ارفع به طبع رسیده است. هر چند در تاریخ وفات او بین 920 تا 928 ق اختلاف آراء وجود دارد، ولى بنا بر ماده‏ى تاریخى كه در مرگ وى در «تذكره‏ى نصرآبادى» آمده است چنین برمى‏آید كه 923 ق صحیح‏تر باشد.