شمس ‏الدین محمد آملی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 8 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف بعد از 753 ق)، عالم شیعى. شمس‏الدین از معاصران سلطان محمد خدابنده و از مدرسان مدرسه‏اى بود كه سلطان محمد خدابنده در سلطانیه بنا كرده بود. از علماى معقول و منقول بود كه با علامه حلى و قاضى عضد ایجى معاصر و مصاحب بود كه همواره با قاضى عضد مناظره و مناقشه داشت. تا بعد از سال 753 ق زنده بود. آثارش به دو زبان فارسى و عربى بود از جمله: «نفائس الفنون فى عرائس العیون»، كه كتاب جامعى است در علوم مختلف ادبى، دینى، عرفان، ریاضى، موسیقى و حكمى و از امهات كتبى است كه در شرح موضوعات مختلف نوشته شده است؛ بار اول در 1892 م در بمبئى و پس از آن بارها در تهران چاپ شد؛ شرح «كلیات قانون» ابن‏سینا كه در سال 753 ق به پایان برد؛ شرح «مختصر الاصول» ابن‏حاجب؛ شرح «كلیات طب» سید شرف‏الدین ایلاقى.