ملیت :  ایرانی   -  قرن : 4 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 329 ق)، فقیه شیعى. شیخ قمیون و پیشتاز آنان در عصر خود بود. وى دوران امام عسكرى (ع) را دریافت و آن امام نامه‏اى برایش فرستادند و در آن وى را شیخ و مورد اعتماد خود خطاب كردند. در دوره غیبت صغرى وى به عراق رفت و با ابوالقاسم حسین بن روح نوبختى، سومین نایب امام زمان (عج) دیدار كرد. از ابوالعباس عبداللَّه بن جعفر حمیرى، عبداللَّه بن حسن مؤدب، محمد بن احمد هشام و ابوخلف عجلى كه از اصحاب امام عسكرى (ع) است روایت كرده است. وى پدر شیخ صدوق ست. از او به جز دو فرزندش، حسین و محمدصدوق، عباس كلوذانى و تلعكبرى و جعفر بن محمد بن قولویه و احمد بن داود قمى، مشهور به صاحب «نوادر» و سلامة بن محمد روایت كرده‏اند. در قم درگذشت و در همان جا دفن شد. قبر وى هنوز زیارتگاه است. فرزندش صدوق دویست كتاب را به وى نسبت داده. از آثار وى: «التوحید»؛ الامامة والتبصرة من الحیرة»؛ «الاملاء»؛ «المنطق»؛ «قرب الاسناد»؛ «كتاب الوضوء»؛ «كتاب الصلاة»؛ «كتاب الجنائز»؛ «كتاب الاخوان»؛ «كتاب التسلیم والتمییز»؛ «التفسیر»؛ «الطب»؛ «الشرائع»، رساله‏اى كه براى فرزندش نگاشت.