ملیت :  ایرانی   -  قرن : 3 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 320 ق) نحوى و لغوى. از مردم سمرقند بود، در بغداد زیست و در بصره از دنیا رفت. ابوعلى فارسى و ابوالقاسم زجاجى از شاگردان او بودند. با ابراهیم بن سرى زجّاج مشاجرات نحوى داشت. به ظاهر در دوره‏اى از زندگى دچار كرى كامل شده بود. به گفته‏ى یاقوت حموى او مردى خوش‏اندام، خوش‏اخلاق و خوش برخورد بود. او شیوه‏ى نحویان كوفه و بصره را در نحو به هم مى‏آمیخت، در پاره‏اى از موارد از لحاظ روش، بصرى بود ولى بعضى از نظرات كوفیان را نیز مى‏پذیرفت. آثار وى: كتاب «المعانى القرآن»؛ «النحو الكبیر»؛ كتاب «الموجز» و كتاب «المقنع» هردو در نحو.