ملیت :  ایرانی   -  قرن : 4 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 333 ق)، عارف. از عارفان كرد ایرانى است كه برخى او را از مردم ارمنستان مى‏دانند. از زادگاهش به عراق رفت و چندى با صوفیان عراق همنشینى داشت، اما سرانجام به انكار آنها برخاست. وى در سخنانش نورى، جنید و سمنون محب را سرزنش مى‏كرد. گویا دشمنى وى تنها با صوفیان عراق بوده است نه با تصوف، چه خود در عرفان طریقه‏ى ویژه‏اى داشته است. وى استاد شیخ ابوبكر رازى بود. برخى وى را گوینده‏ى جمله‏ى معروف «امسیت كردیاً و اصبحُت عربیاً» و نیاى حسام‏الدین چلبى مى‏دانند. ابوبكر در ارومیه درگذشت.