ابوسعید احمد سجزی
ملیت : ایرانی
-
قرن : 5
منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(330- ح 415 ق)، منجم و ریاضیدان. با ابوجعفر احمد بن محمد صفّارى، عضدالدولهى دیلمى و ابوریحان بیرونى معاصر بود و با آنها ارتباط داشت. ظاهرا بیشتر ایام عمر خود را در شیراز به سر برد و گاهى نیز در خراسان مىزیست. از آثار وى: نامهى جوابیهى به ابوجعفر احمد بن محمد صفارى در باب «انقسام خط مستقیم ذى نهایة بنصفین»؛ «رسالة فى عمل مثلث حادى الزوایا من خطین مستقیمین مختلفین»، كه براى قطیف بن یمن نوشت؛ «رسالهى خواص الشكل المجسم الحادث من ادارة القطع الزاید و المكافى»؛ رسالهاى در حل ده مسأله كه یكى از ریاضیدانان شیراز از وى پرسیده بود؛ كتاب «فى مساحة الاكرباكر»؛ «رسالة فى اخراج الخطوط فى الدوایر الموضوعة من النقط المعاطاة»؛ « رسالة فى الجواب عن المسائل التى سئل فى حلّ الاشكال المأخوذة من كتاب المأخوذات لارشمیدس»؛ «الجامع الشاهى»، كه آن را به نام عضدالدولهى دیلمى نوشت؛ كتاب «المدخل الى علم النجوم»، به نام ابوجعفر احمد بن محمد صفّارى؛ «تحصیل القوانین»، راجع به قوانینى كه منجم در استنباط قضایاى نجومى بدان نیاز دارد؛ «الجامع على الجمل و الجوامع»؛ «احكام الاسعار». مجموعهى خطى نفیسى از كتابها و رسالات ریاضى به خط سجزى در كتابخانهى ملى پاریس به شمارهى 2457 موجود است كه داراى 220 برگ و مشتمل بر چهل و نه رساله و كتاب ریاضى از ریاضیدانان دورهى اسلامى است كه همه آنها را سجزى در بین سالهاى 358 تا 361 ق در شیراز استنساخ كرده است. در «كشف الظنون» و «معجم المؤلفین» سال مرگ او 477 ق ذكر شده است.
تازه های مشاهیر
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}