ابوطاهر حسین خاتونی بجلی
ملیت : ایرانی
-
قرن : 6
منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف بعد از 532 ق)، شاعر، كاتب. ملقب به موفق الدین، موفق الدوله، معین الملك و معین الدین. وى از بزرگان دولت سلجوقى بود. سبب شهرت او به خاتونى، ظاهرا از آن رو است كه چندى متصدى امور و مستوفى گوهر خاتون، همسر محمد بن ملكشاه سلجوقى بود. از دوران كودكى و نوجوانى او اطلاعى در دست نیست. بنابراین، مىتوان گفت كه ابوطاهر از ابتداى كار خود تا پایان عمر در دربار سلجوقى خدمت كرد و به كار دبیرى و خدمت دیوانى مشغول بود. در شهر ساوه كتابخانهاى بزرگ به ابوطاهر منسوب بود، وى كتابخانهى ارزشمند خود را وقف جامع ساوه كرد. این كتابخانهى معتبر احتمالا در حملهى مغول از میان رفت. ابوطاهر نزد بزرگانى چون ابومظفر، محمد ابیوردى و ناصحالدین ابوبكر احمد ارجانى تحصیل كرد. ادیبان و شاعران آن روزگار كه، او را مدح گفتهاند، از او با عنوان استاد الموفق یاد كرده كه از وى «دیوانى» بر جاى نمانده است، ولى در تذكرهها و برخى از كتابهاى ادب، لغت و تاریخ، ابیاتى از او نقل شده و صاحب «الذریعه» به نقل از «آثار البلاد» قزوینى، «دیوانى» را به وى نسبت داده است. برخى از اشعار فارسى ابوطاهر خاتونى را عمادالدین كاتب به عربى ترجمه كرد. دولتشاه سمرقندى در «تذكرة الشعراء» از دو كتاب او نام مىبرد. یكى كتاب «مناقب الشعراء»، كه در احوال شاعران پارسى گو است؛ دیگرى «تاریخ آلسلجوق» كه به ذكر احوال سلاطین و امراى این سلسله اختصاص داشته و متضمن مشاهدات شخصى ابوطاهر بوده، و از آثار دیگر وى «شكارنامهى ملكشاه» كه مؤلف «راحة الصدور» آن را به خط مؤلف دیده است. آنچه به نام ابوطاهر باقى است رساله كوتاهى است به زبان عربى با عنوان «تنزیر الوزیر الزیر الخنزیر»، در لعن و ذكر مثاب نصیرالملك وزیر سلطان محمد بن ملكشاه. در بعضى از تذكرهها و برخى تواریخ اسم او را اصم یا معینالدین اصم گفتهاند، و چنین برمىآید كه شهرت او به اصم به سبب سنگینى گوشش بود، و ظاهرا در دوره سلطنت سنجر یعنى در اواخر عمر به این نام معروف شد.
تازه های مشاهیر
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}