ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 1302 ق)، مجتهد شیعه. مشهور به فاضل اردكانى و اردكانى حائرى. وى از اهالى اردكان بود. پس از آنكه خواندن و نوشتن و قسمتى از مقدمات علوم را در زادگاهش فراگرفت، به یزد رفت و عمویش، ملامحمد تقى اردكانى، تربیت وى را به عهده گرفت و مقدمات را تا سطوح عالى شخصا به او آموخت. سپس به قزوین رفت و مدارج عالى اجتهاد را نزد شهید ثالث و ملامحمد صالح برغانى طى كرد و حكمت و فلسفه را از مجلس درس ملاآقا حكمى آموخت. سپس كربلا را مسكن دائمى خویش قرار دارد و به حوزه‏ى درس شریف‏العلما ملحق گشت و «تقریرات» درس وى را در مبحث بیع فضولى و تجارت نگاشت. پس از فوت شریف العلما به حلقه‏ى درس سید ابراهیم قزوینى، صاحب، «ضوابط» پیوست. اردكانى از مراجع تقلید زمان خود بود و جمع كثیرى از علماى امامیه در حوزه‏ى درس وى تربیت یافتند، از آن جمله: میرزا محمدتقى شیرازى و سید محمد اصفهانى و سید حسن كشمیرى و میرزا مهدى شیرازى و دیگران. او در كربلا درگذشت و در مقبره‏ى استادش صاحب «ضوابط الاصول» دفن شد. از آثار وى: «تقریرات اصول» از درس عموى خود؛ كتاب «متاجر» و تقریرات استادش شریف العلماء؛ شرح «نتایج الافكار» استادش، سید ابراهیم قزوینى، صاحب «ضوابط»؛ تعلیقات حواشى بر كتاب «الریاض»؛ «الطهاره»؛ «كتاب «الصلاة».