ابوبکر ازرقی هروی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 6 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف 527 /526 ق)، شاعر. پدر وى همان است كه فردوسى هنگام گریختن از غزنین به هرات ش ماه در خانه‏ى او مخفى بود. ازرقى ظاهرا در جوانى با خواجه عبداللَّه انصارى دوست و از مریدان وى بود. از او نزدیكان طغان شاه پسر آلب ارسلان سلجوقى بود و نزد او مقام و منزلتى ویژه داشت. هم چنین به خدمت امیرانشاه بن قاوردشاه سلجوقى كرمان نیز پیوست و او را مدح گفت. ازرقى در سرودن شعر از سبك عنصرى پیروى مى‏كرد و به جواب گفتن قصائدش نظر داشت امّا با این همه در تشبیهات بدیع و اوصاف طبیعت نوآورى‏ها داشت و او را از پیشگامان تحول سبك خراسانى به سبك عراقى مى‏دانند. آثار وى: «دیوان» اشعارش مشتمل بر دو هزار و ششصد بیت؛ نظم دو داستان «سندباد نامه» «الفیه و شلفیه» كه این دو كتاب در حال حاضر موجود نیستند. در تاریخ وفات وى نیز اختلاف است.