ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 997 ق)، شاعر، متخلص به اعظم. خانواده‏ى وى از سرداران بزرگ دوران صفویه و از سران قزلباش بودند كه در دربار شاهان صفویه احترام و اقتدار بسیار داشتند. نخست در دربار شاه طهماسب منصب سپهسالارى و مدتها بیگلربیگى هرات را داشت. سپس مربى شاه عباس در خراسان شد و به همین جهت به «لله» معروف شد. بعد از شاه عباس دیوان عدالت را تشكیل داده، منصب دیوان بیگى یافت. وى به سبب نزاعى كه بین او و عبدالله خان ازبك بر سر تصرف خراسان روى داد، در باغ زاغان هرات كشته شد. اعظم صاحب «دیوان» اشعارى با دو هزار بیت است.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر