ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س دهم ق)، شاعر و ریاضیدان. وى در علوم ریاضى صاحب‏نظر و با وحشى بافقى معصر بود. در عهد همایون شاه به هندوستان رفت و از ملازمان علیقلى خان زمان، از امراى اكبرى گردید. در زمان جلال‏الدین اكبرشاه در جونپور از ملازمان خان زمان شیبانى بود و در همان سامان رخت از جهان بربست. در سرودن شعر مهارت داشت و اشعارى چند از وى در تذكره‏ها نقل شده است. از اوست: مشت خاشاكیم و داریم آتشى همراه خویش دور نبود گر بسوزیم از شرار آه خویش