ابوالحسن امید نهاوندی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 12 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(تو 1220 ق)، شاعر، متخلص به امید. ندیم و كتابدار شاهزاده محمود میرزا بود. خاندان او از اعیان و اشراف نهاوند بودند. هنگام تألیف كتاب «گلشن» همصحبت محمود میرزا بود و پس از آنكه فتحعلى شاه قاجار آن تألیف را پسندید، امید لقب خانى گرفت. اما بعد از چندى از وى روى‏گردان شد و به واسطه‏ى طایفه و قبیله‏اى كه داشت از دربار دور گردید و همایون میرزا او را از هر دو چشم نابینا كرد. از سلسله نعمت‏اللهى و مرید محمدجعفر كبودر آهنگى قراگوزلو معروف به مجذوب علیشاه بود و بیتشر غزلیاتش را به نام او مى‏گفت. «دیوان» وى مشتمل بر حدود دو هزار و پانصد بیت مى‏باشد كه در ایام كورى سروده است.