ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س دهم ق)، نویسنده. نخست در هرات در دستگاه كریم‏الدین خواجه حبیب‏اللَّه ساوجى، حكمران صفوى خراسان بود و تا زمان شاه طهماسب در خراسان مى‏زیست. در اواخر عمر به حج رفت و از آنجا عازم هندوستان شد. در سند مورد توجه عیسى ترخان از امراى هندوستان قرار گرفت. هنگام جلوس جلال‏الدین اكبر به پادشاهى، قصیده‏اى در تهنیت جلوس او گفت و كتاب «جواهر العجایب» را در سال 963 ق در شرح احوال و آثار بیست و پنج تن از زنان براى او نوشت. دیگر آثار وى: ترجمه‏ى «تذكره‏ى مجالس النفائس» امیرعلیشیر نوایى به نام «لطایف نامه»؛ «روضة السلاطین»، در اشعار امرا و پادشاهان؛ «تحفة الحبیب»، مجموعه‏اى از غزلیاتى است كه شاعران به استقبال یكدیگر سروده‏اند و در سال 929 ق تألیف كرده است؛ «بوستان خیال»، شامل مطلع غزلهاى فارسى است. وى همچنین صاحب «دیوان» شعرى است كه از آن منتخبى با اصل «دیوان» موجود است.
فعالیت ها : : مشاهیر / نویسندگی