ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1344 -1286 ق)، خطاط، ادیب و شاعر، متخلص به اورنگ. مشهور به وقارالسلطنه. وى نواده‏ى وصال شیرازى بود و علوم ادبى و فارسى و عربى را در محضر پدر آموخت. سفرى به عراق رفت و چندى در اصفهان و تهران اقامت كرد. در یكى از دوره‏ها از سوى مردم فارس به نمایندگى مجلس شوراى ملى انتخاب شد و از آن پس در تهران ساكن شد و ریاست دفتر رییس الوزراء ایران را قبول كرد. پس از مرگ پدر به عتبات سفر كرد و بعد از شش ماه در سال 1313 ق به تهران بازگشت و با مؤلف «طرائق الحقائق» معاشر شد و مورد نوازش صدراعظم قرار گرفت. وفات وى در تهران اتفاق افتاد و در ابن‏بابویه به خاك سپرده شد. اثر وى: دیوان «اشعار»، و از خطوط او: یك نسخه «لوایح» جامى، به قلم كتابت خفى خوش در كتابخانه‏ى مجلس شوراى ملى، كه چنین تمام مى‏شود، «به انجام رسید... در چهارم شهر ربیع‏الاول من شهور سنه 1313 صلاث عشر و ثلاثمائة بعدالالف، على ید تراب اقدام العارفین محمودالمتخلص به اورنگ ابن الفرهنگ ابن الوصال». اثر دیگر وى، «نصاب الرجال» است كه منظومه‏اى فكاهى است و در آن از اوضاع ایران و فساد اخلاق مردمش به اسلوب زیبایى انتقاد كرده است.