ملیت :  ایرانی   -  قرن : 9 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 853 ق)، شاعر و صوفى. وى از مردم ابیورد خاوران بود. و به همین جهت در آغاز خاورى تخلص مى‏كرد. مولانا در ابیورد دهى داشت به نام سكان و همیشه در آنجا مى‏زیست. وى مردى عارف مشرب و وارسته بود. با شاهرخ و بایسنقر معاصر و اشعارى در مدح ایشان سروده و در نزد هر دو محترم بوده است. و از آنجائى كه دچار عشق و جذبه گشته و سر و پاى برهنه راه مى‏رفته به بابا سودایى ملقب شده است. عاقبت در همان روستاى سكان درگذشت. وى از شاعران صوفى مشرب بود، و قصیده و غزل را خوب مى‏سرود، مخصوصا غزل او همه جا با افكار عارفانه آمیخته است، مولانا اشعارى هم در مناقب ائمه سروده است. از وى «دیوان» شعرى به جاى مانده.