ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(ز 1097 ق)، متكلم، فقیه، ادیب و شاعر امامى. پس از فراگیرى مقدمات علوم و ادبیات عربى و فارسى، مدارج عالى‏تر را نزد پدر خود كه جامع علوم و شیخ الاسلام شیراز بود فراگرفت و به درجه اجتهاد نایل شد. بحرانى پس از كناره‏گیرى پدرش، مدتى قاضى و شیخ الاسلام شیراز بود. سپس به اصفهان رفت و در آنجا نیز به كار قضاوت پرداخت. وى از معاصران شیخ حر عاملى بود و با او مكاتبه داشت. شیخ حر در رثاى وى قطعه‏اى سروده است. از آثار او: شرحى بر «نهج‏البلاغه» كه ناتمام مانده؛ «التحفه السلیمانیه»، ترجمه عهدنامه مالك اشتر، به فارسى، كه به اسم شاه سلیمان صفوى تألیف و در 1301 ق چاپ شده؛ «فصوص سلیمانیه»، شرح فارسى، «دعاى بیت المعمور»، كه به نام شاه سلیمان صفوى نوشته شده است.