صالح بحرانی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف 1098 ق)، فقیه، محدث، زاهد و شاعر. در كرزكان از توابع بحرین به دنیا آمد. پس از درك محضر علماى بحرین به شیراز رفت و در آنجا ساكن شد، پس از چندى در اغلب علوم و فنون اسلامى تبحر یافت و عهده‏دار تدریس و فتوا شد. او از معاصرین شیخ حر عاملى و از مشایخ شیخ سلمان بن عبدالله بحرانى است. شاه سلیمان صفوى او را قاضى القضات شیراز كرد و خلعت قضا برایش فرستاد، اما، او از پوشیدن خلعت امتناع كرد و آن گاه كه او را از غضب سلطان ترساندند به ناچار به پوشیدن آن، به گونه پوشش عبا، تن داد. او در شیراز درگذشت و در آستانه شاهچراغ، در بقعه‏اى كه به نامش مشهور است، دفن شد. از آثار وى: «شرح الاسماء الحسنى»؛ شرح «دعاى جوشن»؛ «رسالة الخمریة»؛ «رسالة الجبائر» یا «رسالت الجنائز»؛ «دیوان» شعر.