ملیت :  ایرانی   -  قرن : 12 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1200 -1154 ق)، محدث. او را در حدیث داناترین مردم شام در عصر خودش مى‏دانستند. اصل او از بخارا بود و در نابلس فلسطین مسكن داشت. بخارى از مشایخ بسیارى در بخارا و در مصر و شام و حجاز و یمن اخذ مراتب علمى كرد تا آنكه در معرفت حدیث و سند آن و رجال یگانه دوران شد. شیخ محمد بن عبدالرحمان كزبرى شافعى از وى اجازه‏ى روایت داشت. او در همان سامان به مرض طاعون درگذشت و در مقابر نابلس دفن شد. در «مكارم الآثار» از وى تحت عنوان سید صفى‏الدین و سید ابوالفضل محمد بن احمد نام برده شده است. از آثار وى: «القول الجلى»، در شرح حال ابن‏تیمیه؛ «معجم الشیوخ».