ملیت :  ایرانی   -  قرن : 9 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 872 ق)، شاعر. از شاعران نامى خراسان بود كه در زمان علاءالدوله میرزا در نیشابور مى‏زیست، و «ده نامه» را به نام او به نظم كشید. ظاهرا وى مردى خودپسند بود و به همین جهت شعراى زمان از او رنجیده بودند و او را هجو مى‏گفتند. برسه ناچار از خراسان به بدخشان رفت و مورد نوازش سلطان محمد بدخشانى كه مردى دانش‏دوست بود، قرار گرفت. از اموالى كه سلطان محمد به او بخشید مالدار شد و به تجارت پرداخت. وقتى كه سلطان ابوسعید گوركانى در باغ زاغان هرات جشنى ترتیب داده بود و شعرا مدیحه‏هایى براى سلطان مى‏خواندند، قصیده‏ى خواجه محمود در وصف شاه مورد توجه سلطان واقع شد و سبب احترام و شهرت بیشتر وى شد. از آثار او: «دیوان» اشعار.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر