ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س سیزدهم ق)، فقیه، ادیب و شاعر. همچون دو برادرش از نوادگان دخترى میرزاى قمى، صاحب «قوانین» بودند كه از طرف پدرشان، حجة الاسلام، مجاز به اجازه‏ى اجتهاد شدند. او در بروجرد و حدود آن ریاست داشت. میرزا فخرالدین علاوه بر جنبه‏ى فقاهت از شعر و شاعرى نیز بهره‏ى وافرى داشت، و «مثنوى» او به نظر اعتماد السلطنه، صاحب «المآثر و الآثار» رسیده است. قصاید و غزلیات او بسیارند كه چند غزل از او در «تاریخ بروجرد» در بخش شعراى بروجرد آمده است.