ابوالقاسم عبداللَّه بغوی
ملیت : ایرانی
-
قرن : 4
منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(317 -214 /213 ق)، عالم و محدث. اصل وى از بغ یا بغشو از شهرهاى خراسان است. ابوالقاسم نوهى دخترى احمد بن منیع بغوى است، لذا به ابنمنیع نیز مشهور است. در بغداد به دنیا آمد و همان جا سكنى گزید. در زمان خود محدث و مسند عراق بود. وى از احمد بن حنبل و على بن المدینى و على بن الجعد و بسیارى از مشایخ بخارى و مسلم روایت كرده است. ابوعلى نیشابورى و ابوبكر اسماعیلى و ابوبكر شافعى و ابواحمد حسینك نیشابورى و ابواحمد حاكم و ابوالحسن دارقطنى و كتانى و ابنشاهین و ابوبكر بن المقرى اصفهانى و ابوبكر احمد بن عبدان شیرازى، محدث اهواز، و ابوبكر بن شاذان و ابوبكر بن مهندس مصرى و ابوبكر جعابى و طبرانى از شاگردان وى به حساب آمدهاند. عمر طولانى او را مرجع استفاده دو نسل بلكه سه نسل پشت سر هم قرار داده بود. از آثارش: «الجعدیات» است كه در آن احادیث بزرگترین استاد خود على بن الجعد هاشمى را در 12 جزء جمعآورى كرده است. محمد بن احمد لیثى و محمد بن جعفر بغدادى كه هر دو از مشایخ صدوق مىباشند، از راویان این اثرند. از دیگر آثار وى: «معجم الصحابه» یا «معجم كبیر»؛ كتاب «المسند»، در حدیث؛ كتاب «السنن على مذاهب الفقهاء»، در فقه.
تازه های مشاهیر
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}