ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1295 -1229 ق)، عالم دینى و فقیه. نیاكانش از بحرین بودند. در بهبهان به دنیا آمد. وى پس از آموختن مقدمات در زادگاهش رهسپار نجف اشرف شد و در مجلس درس استادانى چون صاحب «جواهر» و شیخ انصارى و شیخ حسن آل كاشف‏الغطاء حاضر شد. مدتى نیز در كربلا در محضر سیدابراهیم قزوینى، مؤلف «ضوابط»، حضور یافت. پس از دریافت اجازه روایت و اجازه‏ى اجتهاد به زادگاهش بازگشت و به تعلیم و تربیت شاگردان پرداخت. پس از چندى مجدداً راهى نجف شد و در سال 1287 ق به درخواست ناصرالدین شاه به تهران آمد و عهده‏دار منصب تدریس و امامت و صدور حكم و فتوا شد. در تهران درگذشت و جنازه‏اش به نجف حمل و در صحن علوى دفن شد. وى پدر سید عبداللَّه بهبهانى، شهید انقلاب مشروطه، است. از آثار وى: «الرسالة العملیة»، به فارسى، كه براى استفاده مقلدانش نگاشت و در تهران به چاپ رسید.