ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 968 ق)، شاعر، متخلص به بیرم. ملقب به خان خانان. نسب وى به سه واسطه به على شكربیگ بهارلو قراقوینلو مى‏رسید. او در بدخشان ولادت یافت و بعد از فوت پدر به بلخ رفت و پس از كسب مقدمات دانش و ادب در شانزده سالگى به خدمت همایون پادشاه، پسر ظهیرالدین بابر، درآمد. او استاد و مربى شاهزاده محمد اكبر بود. بیرام‏خان در سفر همایون پادشاه، به ایران در ركاب وى بود و در بازگشت به هند، مرتبه‏ى سپهسالارى یافت. او در گجرات توسط یكى از معاندان كشته شد. جسد وى را به مشهد انتقال دادند. بیرام‏خان به دو زبان فارسى و تركى شعر مى‏سرود. «دیوان» وى در دست است و در سال 1971 م در كراچى به طبع رسید. او مجموعه‏اى به نام «دخلیه» دارد كه متضمن تصرفات او در شعر بعضى از گویندگان به قصد بهتر ساختن لفظها یا مضمونهاى آنهاست. وى همچنین نقدى بر «معركه سكندرى لودى» نوشته‏ى نظیرى سمرقندى دارد.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر