محمد بی ریای کهن گیلانی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1373 -1298 ش)، شاعر، متخلص به شیدا. در بندر انزلى چشم به جهان گشود، از همان ابتدا به دنبال علم و دانش و هنر و فراگیرى زبان عربى، تاریخ، معارف اسلامى و صناعات ادبى رفت و نزد مرحوم حاج سید محمد تائب، حاجى علیرضا معتمد دماوندى، وهاب‏زاده‏ى حدیدى و یارمحمدخان افشار شاگردى كرد. پس از آن به فراگیرى هنرهایى چون شعر، نقاشى، موسیقى، نمایشنامه‏نویسى، عكاسى، تندیس‏تراشى روى آورد. سپس به اصفهان رفت و به خاطر علاقه‏ى شدید به شعر صائب دوازده سال در آن شهر زیست و مكتب صائب را استوار ساخت. بعد از آن به موطن خود بازگشت و از آنجا به نیشابور رفت و انجمن سخن نیشابور را در همین زمان پایه‏گذارى كرد. وى بیش از بیست هزار بیت شعر سروده است. نخستین دفتر «نیم‏روز عاشورا» و دفتر دوم «نیلوفر مرداب» نام دارد.[1] شاعر. تولد: 1297، بندر انزلى (پهلوى سابق). درگذشت: 16 تیر 1373، نیشابور. محمد بى‏ریاى گیلانى (كهن) متخلص به «شیدا» در كنار فراگیرى زبان عربى، تاریخ، معارف اسلامى و صناعات ادبى نزد سید محمد تائب، علیرضا معتمد دماوندى، وهاب‏زاده‏ى حدیدى و یارمحمدخان افشار (مشهور به سردار كل)، به هنرهایى چون شعر، نقاشى، موسیقى، نمایشنامه‏نویسى، عكاسى، تندیس‏تراشى و... روى آورد. بعدها واژه‏ى «كهن» را براى تخلص شعرى خود برگزید. شیدا بیش از بیست هزار بیت شعر سروده است. از آثار اوست: دفتر نخست وزیرى نیمروز عاشورا (به كوشش جواد محقق نیشابورى)؛ نیلوفر مرداب (گزیده‏اى از غزلیات وى، 1373). او همچنین «انجمن سخن نیشابور» را پایه‏گذارى نمود. پیكر وى در جوار مزار عطار نیشابورى در آرامگاه خود به خاك سپرده شد.