ملیت :  ایرانی   -  قرن : 4 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(412/404 -311 ق)، حافظ و محدث. نسبتش به بیكند، ناحیه‏اى بین بخارا و جیحون، مى‏رسد. چون جد مادرى‏اش احمد بن سلیمان است به او سلیمانى مى‏گفتند. او از حفاظ بزرگ حدیث بود كه در طلب آن به عراق و شام و مصر سفر كرده بود. وى از محمد بن حمدویه مروزى و على بن سختویه و محمد بن صابر بخارى و صالح بن زهیر بخارى و همطبقه آنان روایت كرده است. جعفر بن محمد مستغفرى و فرزندش محمد بن جعفر از بیكندى روایت كرده‏اند. وى در حفظ و دقت و درایت حدیث كم‏نظیر بود. او را تصانیف بسیارى است و گویند كه متجاوز از 400 تصنیف داشته است. وى از بیكند به بخارا رفت تا تصنیفات خود را براى شاگردان برخواند. از جمله كتابهاى او كتابى در «اسماء الرجال» است.